...

مدت ها بود می خواستم کوچ کنم و تغییری ایجاد کنم، بالاخره شد اما نصفه و نیمه. تا دیر نشده شما هم به و ر د پ ر س نقل مکان کنید که بس خوبه.

در ضمن حرکت ب ل ا گ ف ا در سواستفاده و عدم امانتداری اطلاعات کاربرانش به هیچ وجه قابل توجیه نیست. متأسفانه تعدادی از وبلاگ های این سرویس به دلیل اینکه موافق با خواست و همسو با فکر عده ای نبودن به راحتی و بدون اخطار حذف شدن. واقعا کار زشت و ناراحت کننده ای بود این حرکت بلاگفا.

برای انتقال مطالب از اینجا به اونجا یعنی از ب ل ا گ ف ا به و  ر  د پ  ر س می تونید از لینک زیر استفاده کنید. من از این دستورالعمل استفاده کردم و جواب داد:

http://blog.iranizi.com/learning/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%AF%D9%81%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%BE%D8%B1%D8%B3/

احتمالا این وبلاگ هم به زودی حذف بشه. به هرحال من الآن در محلی به اسم "در خیال" به سر می برم و خوشحال می شم اونجا ببینمتون.

d a r k h i y a l DOT com

به امید دیدار و تغییرات و مهاجرت های بزرگتر

در حال نقل مکان به هاست و دومین خودم و وردپرس هستم! قرار بود امروز این اتفاق بیافته ولی بدلیل مشکلات سرور و اروری که مدام می ده (internal server error 500) هنوز این اتفاق نیفتاده! هرچی اینترنت رو سرچ کردم هم فایده ای نداشت! راه هایی که امتحان کردم هنوز جواب نداده!! به مسئول سرور هم اطلاع دادم و بعد از چند روز هنوز جواب میلم رو ندادن!! اگر کسی چیزی بلده خبرم کنه لطفا!

فکر نمی کردم امروز عصر انقدر دلگیر باشه و پر از دغدغه همیشگی این چند وقته! پر از تردید! پر از ابهام! پر از حس دوگانگی! پر از انتظار!! اما این روز فراموش نشدنی و این لحظه ای که هیچ وقت از یاد نمی ره، فرصت خوبیه برای فکر کردن! برای بهتر شدن! برای مفید بودن! برای عشق و زندگی بهتری رو تجربه کردن! برای همه کارهایی که امید رو به دل آدم راه می ده! برای بزرگ شدن!

عجب روزي بود امروز و عجب شبي امشب! تفاوتش نه فقط به روشني و تاريکي که به من بود و دل! من همان بودم که بودم، واقعيت به قاعده­ي دو روز بزرگتر! دل همان بود که صبح به تاپ تاپ افتاده بود، واقعيت شب به قاعده­ي 8 ريشتر داشت از جا کنده مي شد! اما تو، نمي دانم! فقط مي دانم، يادگاري ها همان ها بودند که هربار ولوله در جان مي اندازند! رود و کودکی جلوی مهدکودک! از بوي ياس خبري بود يا نبود هم نمي دانم! شايد آن لحظات هر دويمان ديده شديم! او چطور بود؟ منتظرم که بگويي ... 

باز شوق يوسف ام دامن گرفت
پير ما را بوي پيراهن گرفت

اي دريغا نازک آراي تن اش
بوي خون مي آيد از پيراهن اش

اي برادرها خبر چون مي بريد
اين سفر آن گرگ يوسف را دريد

يوسف من،پس چه شد پيراهن ات
بر چه خاکي ريخت خون روشن ات

بر زمين ِ سرد خون ِ گرم تو
ريخت آن گرگ و نبود اش شرم تو

تا نپنداري ز ياد ات غافلم
گريه مي جوشد شب و روز از دل ام

داغ ماتم هاست بر جان ام بسي
در دل ام پيوسته مي گريد کسي

اي دريغا پاره ي دل جفت جان
بي جواني مانده جاويدان جوان

در بهار عمر اي سرو جوان
ريختي چون برگريز ِ ارغوان

ارغوان ام ارغوان ام لاله ام
در غم ات خون مي چکد از ناله ام

آن شقايق رسته در دامان دشت
گوش کن تا با تو گويد سرگذشت

نغمه ي ناخوانده را دادم به رود
تا بخواند با جوانان اين سرود

چشمه اي در کوه مي جوشد منم
کز درون سنگ بيرون مي زنم

از نگاه آب تابيدم به گل
وز رخ خود رنگ بخشيدم به گل

پر زدم از گل به خوناب شفق
ناله گشتم در گلوي مرغ حق

پر شدم از خون بلبل لب به لب
رفتم از جام شفق در کام شب

آذرخش از سينه ي من روشن است
تندر توفنده فرياد من است

هر کجا مشتي گره شد مشت من
زخمي هر تازيانه پشت من

هر کجا فرياد آزادي منم 
من در اين فريادها دم مي زنم

"ه.الف سايه"

در لحظه لحظه عشق کودکانه حضور داري و حضورت هر بار به بادم مي دهد. دردي که در اين ثانيه ها جاري ست، وصف ناپذير است. هيچ چيز بدتر از اين محروميت ابدي نيست و اتهام هر روزه اي که مرا تا پاي چوبه دار مي برد، تحملش را سخت تر کرده است. اين بار صحبت از نارفيق نيست که هر چه مي کشيم از دوست است. "سايه" چه خوب تصوير کرده است من را، تو را، او را و آنچه ما را به هم پيوند داده است. پيوندي از سر درد و محبت!!

تا خرمنت نسوزد احوال ما نداني .... 

---------------------------------------------------

پ.ن: جان ريخته شد بر تو، آميخته شد با تو، چون بوي تو دارد جان، جان را هله بنوازم

"امروز جدي جدي داشتم غرق مي­شدم! نفس­هاي آخرم بود! وحشتناک بود! متأسفانه يا خوشبختانه نجات پيدا کردم! شايد نجات در اين بود که غرق مي­شدم! ياد اون شبي افتادم که تو جاده­هاي پرپيچ و خم اطراف پاريس، نيمه هاي شب در حال عبور بوديم و مدام آرزو مي­کردم کاش تو يکي از همين پيچ­ها همه چي تموم بشه! نمي­دونم، شايد آرزو مي­کرديم!

در راه برگشت به خونه گيج بودم. شب اولين روز سال جديد بود و همه در حال خريد يا تفريح يا رفتن به مهموني. شلوغ تر از شب­هاي ديگه بود. آقايي قوي هيکل بدجور تنه­اي به من زد. راهم رو کج کردم و از خير سوار ماشين شدن گذشتم! سرد بود و من پياده! همه چيز آزار دهنده بود حتي ديدن مردمي که شاد بودن و من در نقطه برعکس اونها! بالاخره سوار ماشين شدم. گيج و خراب از شيشه­هاي ماشين ­فقط آدم­ها رو نگاه مي­کردم. لحظه لحظة امروز در ذهنم مرور مي­شد: تو! اون اتفاقات لعنتي! من! لحظه هاي غرق شدن! نفس هاي آخر و ..."

از خاطرات "گابريل خوانيتو (گارسيا)"، بخش "روزگار جواني در فرانسه"

-----------------------------------------------------------

پ.ن: خيلي وقته خاطره ننوشتم!

بگذار سر به سينه من تا که بشنوی
آهنگ اشتياق دلی دردمند را
شايد که بيش از اين نپسندی به کار عشق
آزار اين رميده­ سر در کمند را  

بگذار سر به سينه من تا بگويمت
اندوه چيست؟ عشق کدامست؟ غم کجاست؟
بگذار تا بگويمت اين مرغ خسته جان
عمری است در هوای تو از آشيان جداست

دلتنگم آنچنان که اگر بينمت به کام
خواهم که جاودانه بنالم به دامنت
شايد که جاودانه بمانی کنار من
ای نازنين که هيچ وفا نيست با مَنَت

تو آسمان آبیِ آرام و روشنی
من چون کبوتری که پَرم در هوای تو
يک شب ستاره های تو را دانه چين کنم
با اشک شرم خويش بريزم به پای تو

بگذار تا ببوسمت ای نوشخند صبح
بگذار تا بنوشمت ای چشمه شراب
بيمار خنده های تو ام بيشتر بخند
خورشيد آرزوی منی گرم تر بتاب

شعر: فريدون مشيری
اجرا: همايون شجريان و گروه دستان
آلبوم: خورشيد آرزو
تاريخ انتشار: ۷ مهر ۱۳۸۷

فکر می کنم اين دو آلبومی که به زودی منتشر خواهد شد، مورد پسند خيلی از افراد که عاشق موسيقی سنتی نيستند هم باشه. اولا به دليل استفاده­ی بيشتر از معمول از شعرهای نو و شعرای معاصر. دوما به اين دليل که عموم ايرانی ها از موسيقی بی کلام خوششون نمی آد و آلبوم های سنتی معمولا شامل قطعه های پيش درآمد و بی کلام طولانی هستند. اما اين دو آلبوم (قيژک کولی و خورشيد آرزو) قطعه های بی کلام زيادی ندارند.

استفاده­ی خوب از ظرفيت های کلامی و معنايي اشعار هم از ويژگی های خوب اين دو آلبوم می تونه باشه. مثل تصنيف وطن که آهنگ با تغيير کلمات اوج و موج، خروش و جنب و جوش و شکسته ام به خوبی تغيير می کنه يا "سپاه عشق در پی است" با آهنگ حماسی و رزمی همراه می شه و بدليل اسم جمع بودن کلمه­ی سپاه، کل گروه اين قسمت رو می خونند. از اين دست موارد رو در آوازها و تصانيف ديگه در عباراتی مثل "دلتنگم آنچنان ..." و "در زلف چون کمندش ای دل مپيچ کآنجا" هم می شه ديد.   

در کنار اينها به هر حال شنيدن کار گروه دستان و همچنين همايون شجريان می تونه جذاب باشه، هرچند که به نظرم هر دو قابليت ارائه­ی کارهای قوی تری رو هم دارند و اين کارها نمي تونه کمال مطلوب باشه. و همچنين بايد اميدوار بود اين آلبوم ها که از اجرای برلين ضبط شده­اند، اجرای بهتری نسبت به کنسرت تهران يا حداقل در همون سطح داشته باشند.

در ضمن بالاخره فايل اعتراض های استاد شجريان (که وزارت کشور رو هم بی نصيب نگذاشت و البته متن اين اعتراض ها در اغلب خبرگزاری ها با سانسور منتشر شد)در ابتدای شب آخر کنسرت همايون و گروه دستان رو آپلود کردم. از اينجا می تونيد دانلود کنيد:

http://drop.io/DastanHomayounConcert   (به همراه مرغ سحر اجرای محمدرضا شجريان، همايون و گروه دستان)
رمز عبور: adamas.blogfa.com

موقع خريد از غرفه هاي دانشگاهي نمايشگاه کتاب، چيزي که جلب توجه مي کرد تعداد زياد افراد استفاده کننده از  کارت کتاب بود. اما نکته اي که بسي جاي تأسف داره اينکه مسئولين اين طرح در وزارت علوم به تعهد خودشون عمل نکردند! اين کارت ها به مبلغ 20000 تومان براي هر فرد شارژ شده بودند و مبلغي که هر دانشجو به حساب امور فرهنگي دانشگاه واريز کرده بود هم بايد به اين مقدار اضافه مي شد. اما اين اتفاق هنوز نيافتاده عليرغم اينکه مبلغ زيادي به حساب دانشگاه واريز شده!

به جز شرايط توزيع اين کارت ها که در دانشگاه هاي مختلف تفاوت داشت!!، با يک حساب ساده اگر از هر دانشگاه 1000 نفر تقاضاي دريافت اين کارت رو داده باشن و هر کس حداقل 20000 تومان به حساب دانشگاه واريز کرده باشه (امکان واريز مبالغ بالاتر هم وجود داشت) و با درنظر گرفتن فقط 5 دانشگاه از مجموع دانشگاه ها، يعني 100,000,000 تومان به حساب دانشگاه ها و وزارت علوم واريز شده اما به دانشجويان برگشت داده نشده!! محاسبه سود اين پول و باقي قضايا به عهده شما!! (22 ارديبهشت 1387)

مطلب بالا رو من در تاريخ 22 ارديبهشت نوشتم و به اين دليل منتشر نکردم که در سايت اطلاع رسانی امور فرهنگی () آورده شده بود که نيمه دوم خرداد ماه اين مبالغ واريز می شه. اين مطلب رو در سايت امور فرهنگی از اينجا می تونيد بخونيد.

در تاريخ 22 خرداد هم اطلاعية جديدی صادر شده و گفته شده که تأخير در واريز به خاطر عدم تکميل مشخصات از سوی دانشجويان بوده و تا يک ماه آينده اين کار انجام می شه. اين مطلب رو از اينجا می تونيد بخونيد. دليلی که خيلی منطقی به نظر نمی رسه، چون مشخصاتی که گفته شده فردی بوده و نهايتا کد ملی و کد پستی و آدرس بايد وارد می شده! در ضمن هر دليلی هم که وجود داشته باشه بدقولی، نگه داشتن پول دانشجويان و سود زيادی که وزارت علوم از پول دانشجويان می بره رو توجيه نمی کنه. البته قضاوت با شما!!

زندگي پرپر شده است

مانند گل هاي پرپر روي مزارت

که هر دم از سيلي باد مي لرزند

-------------------------------------------

پ.ن:
* چون مرا دل خستگي از آرزوي روي توست، اينچنين دل خستگي زايل به مرهم کي شود؟

* يا رب امان ده! تا باز بينم، چشم محبان، روي حبيبان!

* خمر من و خمار من باغ من و بهار من، خواب من و قرار من بي تو به سر نمي شود
بي تو اگر به سر شدي زير جهان زبر شدي، باغ ارم سقر شدي بي تو به سر نمي شود
بي تو نه زندگي خوشم بي تو نه مردگي خوشم، سر ز غم تو چون کشم بي تو به سر نمي شود

هر چه به آخر شب نزديک مي شويم، شور و هيجان ناشي از فينال جام ملت هاي اروپا زيادتر و زيادتر مي شود اما نه در همه جا! در گوشه اي ديگر، شوري از استاد محمدرضا شجريان برپاست! با آرزوي داشتن شبي خوش از دوستانم جدا مي شوم. خوشبختانه جاي خوبي گيرم اومده. قسمت A، رديف چهارم! مثل هميشه کنسرت با تأخير آغاز مي شود. گروه هنوز وارد نشده ولي تشويق ها شروع مي شود، مثل بقيه بلند مي شوم، اوه! بله! همه به احترام استاد لطفي که در حال ورود است بلند شده اند و تشويق مي کنند! استاد عليزاده هم هست! دومي را بيشتر دوست دارم پس محکمتر براي او دست مي زنم.

گروه از دو سوي سالن وارد مي شوند. در جاي خود مي نشينند. برخلاف هميشه استاد شجريان شروع به صحبت مي کند، بعد از سلام از حضور "دوستان ديرينه" خود استاد لطفي و استاد عليزاده ابراز خوشحالي مي کند و آن را تشويقي براي خود و گروه مي داند. عجب شبي است امشب! بعد هم در مورد فيلمبرداري از کنسرت نکاتي را مي گويد.

کم کم هنرنمايي استاد شروع مي شود. اولين ساز و آواز! رامين صفايي نوازندة سنتور با صداي سنتورش خودي نشان مي دهد. الحق که زيباست. صداي استاد آن را تکميل مي کند:

....

مرا به کار جهان هرگز التفات نبود
رخ تو در نظر من چنين خوشش آراست

نوبت به تصنيف "چشم ياري" مي رسد با شعر معروف "ما زياران چشم ياري داشتيم". پس از آن ادامة ساز و آواز به گوش مي رسد. اين بار نوبت سينا جهان آبادي است که با کمانچه تکنوازي کند. صداي جالبي از کمانچه در مي آورد! و استاد بيت بالا را دوباره تکرار مي کند. البته اين بار در گوشه اي ديگر. يکي از نقاط قوت استاد در آوازها و در تمام اين سال ها حرکت از گوشه اي به گوشة ديگر و اجراي تمام آنها در کمال ظرافت و زيبايي است.

نداي عشق تو ديشب در اندرون دادند
فضاي سينة حافظ هنوز پر ز صداست

بعد از اين بيت تصنيف "باد صبا" با شعري از ملک الشعراي بهار اجرا مي شود. سال ها قبل هم اين شعر توسط استاد اجرا شده بود ولي اين بار قطعة آخر شعر که مضمون سياسي در آن بارزتر است برخلاف قبل، اجرا نمي شود!

حرکت از اين تصنيف به آواز شوشتري روي شعري از سعدي بسيار زيبا صورت مي گيرد.

تو را ناديدن ما غم نباشد
که در خيلت به از ما کم نباشد

مبادا در جهان دل تنگ رويي
که رويت بيند و خرم نباشد

هماهنگي گروه در اجراي چهارمضراب "بيداد" به چشم مي آيد و هرجا دف اضافه مي شود، چند برابر قطعه را زيباتر مي کند. به طور کلي سنتور و ني و دف بيشتر از بقيه به چشم آمد. صداي قيچک باس هم خيلي قشنگه! ياد قطعة قيچک کولي کار گروه دستان و همايون شجريان افتادم. بي صبرانه منتظر کنسرتشان هستم. جاي همايون هم در اينجا خالي­ست.

نوبت به ساز و آوازي ديگر مي رسد:

گفتم آهن دلي کنم چندي
ندهم دل به هيچ دلبندي

وان را که ديده در جمال تو رفت
هرگزش گوش نشنود پندي

خاصه ما را که در ازل بوده­ست
با تو آميزشي و پيوندي

کاشکي خاک بودمي در راه
تا مگر سايه بر من افکندي

سعديا دور نيک نامي رفت
نوبت عاشقي­ست يک چندي

سپس تصنيف "رندان مست" با شعر معروف "مستان سلامت مي کنند" اجرا مي شود و خود را براي پايان نيمه اول آماده مي کنم.  چيزي که در اين تصنيف و قطعه هايي که هم خواني مي شود به نظر مي آيد، صداي خيلي خوب مژگان شجريان است که آواز را زيرنظر پدر کار کرده. شايد علاقه اي به خوانندگي نداشته باشد شايد هم اين آغاز کارش باشد. از نکات جالب ديگه، لبخندهای مليحی بود که بين پدر و دختر رد و بدل می شد.

در وقت استراحت با چيزي که تا به ­حال نديده ام مواجه مي شوم: صف براي خواندن نماز!! طبق معمول نمازخانة مناسبي تعبيه نشده و همچنين بوفة مناسبي هم وجود ندارد!

حجه الاسلام مرادي هم در سالن حضور دارد. با آمدن گروه براي شروع نيمه دوم استاد عليزاده گل رز سرخي را که از يکي از طرفدارانش در قبال يک امضا دريافت کرده به استاد شجريان مي دهد. استاد گل را با دقت و وسواس خاصي طوري روي پاية نت قرار مي دهد که مزاحم کارش نشود. حتي يک بار در ميان برنامه گل مي افتد، اما استاد دوباره آن را سرجايش مي گذارد. شايد اين گل نشانه اي باشد براي امکان شکل گيري همکاري مجدد دو استاد بزرگ.

بعد از پيش درآمد، ساز و آواز اجرا مي شود و نوبت به تصنيف "پيام نسيم" با شعري از حافظ مي رسد. بعد از اين تصنيف قطعه اي اجرا شد که به نظرم بهترين يا از بهترين قطعه ها بود. ساز و آوازي که خيلي قشنگ بود:

راهيست راه عشق که هيچش کناره نيست
آنجا جز آن که جان بسپارند هيچ چاره نيست

ما را زمنع عقل مترسان و مي بيار
کآن شحنه در ولايت ما هيچ کاره نيست

از چشم خود بپرس ما را که مي کشد
جانا گناه طالع و جرم ستاره نيست

او را به چشم پاک توان ديد چون هلال
هر ديده جاي جلوة آن ماه پاره نيست

پايان بخش برنامه تصنيف "مرغ خوشخوان" بود. اين تصنيف هم خيلي قشنگ بود و من خيلي لذت بردم. مخصوصا که بر عکس اکثر شعرهاي عاشقانه که همراه با غم هستند، اين شعر سراسر معني غم نخوردن و اميد داشتن مي داد و پايان بيت ها هم به غم مخور ختم مي شد:

يوسف گم گشته باز آيد به کنعان غم مخور
کلبة احزان شود روزي گلستان غم مخور

دور گردون گر دو روزي بر مراد ما نرفت
دائما يکسان نباشد حال دوران غم مخور

هان! مشو نوميد چون واقف نه اي از سر غيب
باشد اندر پرده بازي هاي پنهان غم مخور

حال ما در فرقت يار و ابرام رقيب
جمله مي داند خداي حال گردان غم مخور

با تشويق ها و درخواست هاي هميشگي نوبت به مرغ سحر مي رسد. قطعه اي جديد براي ابتداي آن درنظر گرفته شده است. از تنظيم جديدي هم براي آن استفاده شده است. به نظر من که کار قشنگي بود. همه آرزو مي کنند اين شب به پايان نرسد.

مرغ سحر ناله سر کن
...
مرغ بي دل، شرح هجران، مختصر، مختصر کن

و باز هم تشويق هايي که تمامي ندارند!

در پايان مژگان شجريان به اعضای گروه گل می دهد و چون خودش بدون گل می ماند، استاد گلش را به او می دهد و دختر و پدر همديگر را در آغوش می گيرند. فيلمی که من از مرغ سحر و لحظات پايانی گرفتم را می توانيد از اينجا ببينيد.

حالا که برنامه به پايان رسيده، فرصتي است تا نتيجة فوتبال را هم پيگيري کنيم، اسپانيا يک بر صفر جلو افتاده ...

-----------------------------------------------
پ.ن:

* گزارش نشست محمدرضا شجريان با خبرنگاران

* مصاحبة مجيد درخشانی

* گزارش هايي از شب هاي مختلف کنسرت و اجراي قديمي قطعه هاي باد صبا و پيام نسيم + دانلود متن اشعار کنسرت

* دانلود مرغ سحر تصويري و قطعه مرغ خوشخوان

* گزارش تصويري از کنسرت: خبرگزاری مهر بخش اول - بخش دوم - بخش سوم

خبرگزاری فارس

چون در مورد رهبري و مديريت چندين کتاب خوندم و تجربة فعاليت هاي مختلف رو دارم، واقعا حس مي کنم که رهبري صحيح و رهبر بودن و نه مدير بودن، چقدر سخته و چه فاکتورهايي مي خواد که هر کسي نمي تونه رهبر باشه. موفق کردن يک انقلاب و اتفاقاتي که در تاريخ ايران رخ داد و تا اين حد تأثير گذار بودن واقعا فوق العاده است و از آدم هاي بزرگ برمي­آد.

جنبة جالب ديگه براي من زندگي شخصي ايشونه. احترام امام به همسرش و خانواده، نظم در زندگي فردي، نحوة برخورد با اطرافيان، علاقه به همسر (تا جائيکه نامة عاشقانة امام به همسرش واقعا خوندنيه. قبلا خودم نوشته بودم تو اين وبلاگ. اينجا مي تونيد بخونيد) و ... مثلا جالبه که امام براي ازدواج با همسرش ۵ بار به خواستگاري ايشون رفته يا قبل از اومدن ايشون سر سفره، غذا نمي خورده و اين رو به بچه ها هم ياد داده بوده و يا ديوان اشعار امام که شعرهای زيبايي داره.

سرکوي تو به جان تو قسم، جاي من است
به خم زلف تو، در ميکده مأواي من است

عاشق روي تو حسرت زده اندر طلب است
سرنهادن به سر کوي تو فتواي من است

رخ گشا، جلوه نما، گوشة چشمي انداز
اين هواي دل غم ديدة شيداي من است

در حجابيم و حجابيم و حجابيم و حجاب
اين حجاب است که خود راز معمّاي من است

اما يکي دو نکتة ديگه رو هم بايد توضيح بدم. يکي اينکه به نظرم ما ايراني ها خيلي احساسي تصميم مي گيريم و عمل مي کنيم. با چندتا خوبي طرف مقابل رو کلي بالا مي بريم و کافيه که از اون فرد يه بدي ببينيم، هر چي بد و بيراه بلديم نثار خودش و خانوادش و اطرافيانش مي کنيم که واقعا تو عمل بد اون فرد تقصيري هم نداشتن.
الآن هم خيلي از افراد مشکلات اقتصادي و سياسي و اجتماعي که البته وجود دارن و کم نيستن رو به طور کامل از امام مي بينن و .... درسته که امام پايه گذار انقلاب بود اما بي انصافيه اگر مشکلات الآن رو به اسم امام بنويسيم. چيزي که واضحه اينه که انقلابي که اتفاق افتاد و حکومتي که شکل گرفت خواستة اکثريت مردم در اون زمان بود. حالا کاري ندارم که خيلي ها که الآن مخالف هستن، خودشون تو اون زمان انقلاب کردن حالا شدن مدعي و اصلا مي گن ما که نبوديم و بقيه بودن و اين حرف ها. در طرف مقابل با قداست الکي قائل شدن براي يک فرد و اينکه فکر کنيم معصوم بوده و همة کارهاش درست و غيرقابل نقد هم مخالفم.

نکتة ديگه اينکه جالبه برام که خيلي از افرادي که به امام نزديک بودن (يا نسبت فاميلي داشتن)، الآن در حکومت جايي ندارن يا از اصلاح طلب ها شدن!! در اين مورد هم بايد مطالعه کرد و افراد معتمدي که در اون زمان بودن، اجازه ندن که هر کسي براي خودش هر برداشت غلطي که مي خواد از رفتار و انديشة امام داشته باشه و از امکانات دولتي و حکومتي هم براي ترويجش استفاده کنه! چون الآن تمام گروه ها ادعاي پيروي از امام رو دارن، حتي با اينکه در عمل کلي با هم متفاوتند!

مجنون اسير عشق شد اما چو من نشد
اي کاش کس چو من نشود مبتلاي دوست

ببخشيد طولاني شد. قصد داشتم به چند عکس و يک شعر از امام اکتفا کنم اما چون به حميد و پژمان و مهدی و محسن و علی پيشنهاد دادم که در مورد امام بنويسن، حميد گفت خودت هم بنويس و من هم نوشتم. باز هم اين پيشنهاد رو تکرار مي کنم، البته در صورتي که خودشون تمايل به نوشتن در مورد اين موضوع داشته باشن.

------------------------------------------------
پ.ن: * شمارة اين هفتة "شهروند امروز" مطالب و مصاحبه هاي خوبي در مورد امام داره. خواندنش خالی از لطف نيست.
* شعرها از ديوان امام انتخاب شده اند.
* حميد هم در اين مورد نظرش رو نوشته. اينجا بخونيد. 
* محسن هم لبيک گفت. اينجا می تونيد بخونيد.

صحبت هاي چند شب پيش دکتر جلالي استاد فناوري اطلاعات (IT) دانشگاه علم و صنعت در برنامه "دو قدم مانده به صبح" در مورد توليد ميوه و سبزيجاتي با وزن و اندازه غير معمول، مثل توليد خيار ۲۸ کيلويي، بلافاصله در ذهنم پيوند خورد با قسمتي از فيلم Secret که مي گفت: بزرگي و کوچکي هر چيز در ذهن ماست! براي کائنات و طبيعت اندازه و مقدار فرقي نداره و هرچيزي که انسان طلب کنه، مي تونه بهش برسه. با مثال هايي از اين دست بيشتر متوجه مي شيم که واقعا بزرگ فکر کردن چه تأثيراتي مي تونه داشته باشه و چه موفقيت هايي رو مي تونه به همراه داشته باشه. خاطراتي که از زندگي آدم هاي بزرگ هم نقل مي شه، موارد متعدد از بزرگ فکر کردن اونها رو مي رسونه. مثلا چون عادت کرديم به ديدن فلان ميوه در فلان اندازه متعارف و اين از بچگي در ذهن ما شکل گرفته، ديگه کمتر کسي به فکر عوض کردن اين اندازه متعارف و اينکه اصلا مي شه يا نه مي افته!

معمولا هميشه از مزاياي تجربه صحبت مي شه اما تجربه مي تونه ضرر هم داشته باشه. مهمترين ضرر تجربه اينه که فردِ با تجربه اسير ساختارهاي ذهني و چارچوب هايي بشه که حاصل از تجربه هستن. چنين فردي فرصت حضور در عرصه هاي جديد رو از دست مي ده و قدرت ابداع و نوآوري فرد به مقدار زيادي کاهش پيدا مي کنه. در واقع اين فرد قدرت بزرگ فکر کردن رو از دست مي ده. چون هر موضوعي رو فقط در چارچوب هاي تعريف شده خودش تحليل مي کنه و نه در تمام حيطه هاي قابل بررسي و يا حتي حيطه هايي که تا به حال بررسي نشده اند و امکان نوآوري و ابداع در اونها وجود داره!

اما مطلبي که مي شه از اين موضوع استنباط کرد، علاوه بر تلاش فردي براي فراتر رفتن از ساختارهاي ذهني، اهميت پرورش و تربيت در خانواده و مدرسه و دانشگاه است. اکثر اوقات ساختارهاي ذهني که مثلا در خانواده ها شکل می گیرن، آنقدر قوي هستن که تلاش براي شکستن اين قواعد در آينده بسیار سخت می شه. تازه اگر جايي براي اصلاح اين ذهنيت ها وجود داشته باشه!

اما در پايان به قول دکتر جلالي: Think Big! Do Small! Scale Fast!

------------------------------------------------------------------------------------

پ.ن: * ديروز وقتي همه به من خنديدن، زياد ناراحت نشدم! يه جورايي نتيجه اشتباه خودم رو مي ديدم! خوشبختانه موضوع رو حل کردم!

* دکتر شيري دوره جديدي رو با عنوان "روابط عاطفي مؤثر" در دانشگاه اميرکبير برگزار مي کنند.

بدون شک از آدم هايي هستم که از کلاس هايي که به اصطلاح عموم زيرمجموعه روانشناسي هستن، استقبال مي کنم. 15، 20 کتاب هم در زمينه ارتباطات، موفقيت، هدف و در زمينه هاي مرتبط با اينها خوندم. جداي از اينکه براي شرکت در اين دوره ها يا کلاس ها بايد سرفصل مباحث ارائه شده رو سنجيد و همچنين استاد دوره رو، (هزينه کلاس هاي آزاد هم غالبا بالاست!!) اين دوره ها تأثير زيادي در زندگي هر فرد مي تونن داشته باشن. خوشبختانه کم کم ديد خيلي از افراد نسبت به اين چيزها داره مثبت مي شه، داره جا مي افته که روانشناسي مختص آدم هاي ديوونه نيست و کم کم داريم متوجه مي شيم که خوب زندگي کردن مهارت هايي لازم داره که هرکدوممون مي تونيم ياد بگيريم و بکار ببنديم. صد در صد با بکار بستن مهارت هاي خوب زندگي کردن، بيشتر متوجه مي شيم که چرا مي گن زندگي هر کس دست خودشه و خوب يا بد بودنش رو خودش تعيين مي کنه!

اما جداي از کليات، امروز جلسه دوم دوره "بهداشت خانواده" يا بهتره بگم بهداشت جنسي در دانشگاه اميرکبير توسط دکتر شيری (http://www.doctorshiri.com/) برگزار شد. براي حضور در اين دوره علاوه بر اينکه از قبل تصميم به شرکت در همچين دوره هايي داشتم، تعريف هايي که از دکتر شيري شنيدم، مکمل بسيار خوبي بود و تصميمم رو براي شرکت گرفتم.

گزارش جلسه اول رو از اينجا بخونيد. از آوردن مطالب جلسه اول در اينجا معذوريم

در جلسه دوم علاوه بر راه هاي پيشگيري، خود ارضايي و بيماري هاي جنسي، دکتر شيري مباحثي مربوط به رابطه عاطفي را مطرح کردند. دو مورد اول از بحث هاي بسيار شايع است که افراد زيادي درگير اين موضوعات هستند و نياز به آموزش و اطلاع رساني بيشتري در اين موارد وجود داره.

در بحث روابط عاطفي که هفته های آينده ادامه خواهد داشت، مثلث عشق تشريح شد که سه ضلع اين مثلث عبارتند از : شور و هيجان (هوس)، صميميت، تعهد

يک رابطه عشقولانه صحيح، بايد هر سه مورد را داشته باشه. در اين جلسه هر سه ضلع به طور کامل تشريح شد و قسمتي از داستان عشق نيز توسط دکتر شيري بيان شد. (داستان جنگ)

ويژگي اين جلسات بيان ساده و خودموني دکتر شيري، ارائه مثال ها و راه حل هاي عملي، بيان مسائل علمي در حد نياز، استفاده از ابزارهای کمک آموزشی و شوخي هاي دکتر شيري بود که هيچ وقت باعث ايجاد خستگی و خشک بودن جلسات نشد.

اميدوارم اين جلسات در روزهاي يکشنبه ادامه دار باشه و همونطور که دکتر شيري گفتن، بتونيم بگيم امسال ارديبهشت، گل کاشتيم!!

Z با A رابطه R داره. Z مجبوره که با A رابطه R داشته باشه! و همين طور مجبوره که با B، C، D و ... و Y هم رابطه R داشته باشه. اما فاجعه و بسي دردناک اينجاست که A، B، C و ... و Y با Z رابطه R ندارند يا حتي Ŕ و Z اصلا نمي تونه و نبايد رابطه R داشته باشه اما مجبوره! حرف مردم بماند! فرياد! فرياد!

 اول ارديبهشت، سالروز درگذشت عارف آب و آيينه و گل، سهراب سپهري!

شعر فوق العاده "نيايش" با صداي استاد شجريان:

(تصنيف نيايش، آلبوم "سرود مهر"، از اينجا بشنويد)

دستي افشان ، تا ز سر انگشتانت صد قطره چكد ، هر
قطره شود خورشيدي
باشد كه به صد سوزن نور ، شب ما را بكند
روزن روزن.
ما بي تاب ، و نيايش بي رنگ .
از مهرت لبخندي كن ، بنشان بر لب ما
باشد كه سرودي خيزد در خورد نيوشيدن تو.
ما هسته پنهان تماشاييم.
ز تجلي ابري كن ، بفرست ، كه ببارد بر سر ما
باشد كه به شوري بشكافيم ، باشد كه بباليم و
به خورشيد تو پيونديم.
ما جنگل انبوه دگرگوني.
از آتش همرنگي صد اخگر برگير ، برهم تاب ، برهم پيچ :
شلاقي كن ، و بزن بر تن ما
باشد كه ز خاكستر ما ، در ما، جنگل يكرنگي بدر
آرد سر.
چشمان بسپرديم ، خوابي لانه گرفت.
نم زن بر چهره ما
باشد كه شكوفا گردد زنبق چشم ، و شود سيراب
از تابش تو ، و فرو افتد.
بينايي ره گم كرد.
ياري كن ، و گره زن نگه ما و خودت با هم
باشد كه تراود در ما ، همه تو.
ما چنگيم: هر تار از ما دردي ، سودايي.
زخمه كن از آرامش ناميرا ، ما را بنواز
باشد كه تهي گرديم ، آكنده شويم از والا "نت"
خاموشي.
آيينه شديم ، ترسيديم از هر نقش.
خود را در ما بفكن.
باشد كه فرا گيرد هستي ما را ، و دگر نقشي
ننشيند در ما.
هر سو مرز، هر سو نام.
رشته كن از بي شكلي ، گذران از مرواريد زمان و مكان
باشد كه بهم پيوندد همه چيز ، باشد كه نماند
مرز، كه نماند نام.
اي دور از دست ! پر تنهايي خسته است.
گه گاه ، شوري بوزان
باشد كه شيار پريدين در تو شود خاموش.

روحش شاد، يادش گرامي!

سهراب سپهری